G11 czy G12 – co się opłaca?

Taryfa G11 to jedna cena za każdą kilowatogodzinę, niezależnie od pory dnia. G12 dzieli dobę na dwie strefy: droższą i tańszą. Czy zmiana się opłaci, zależy od jednej liczby — jaka część Twojego zużycia przypada na tańsze godziny.

Jak działa taryfa dwustrefowa

W grupie G12 płacisz dwie różne stawki: wyższą w strefie dziennej i niższą w strefie nocnej. Różnica dotyczy zarówno ceny energii u sprzedawcy, jak i zmiennej opłaty sieciowej u operatora systemu dystrybucyjnego (OSD). Opłaty stałe — abonamentowa, stała sieciowa, mocowa — są naliczane niezależnie od strefy.

Tańsza strefa to nie tylko noc. U większości operatorów obejmuje osiem godzin nocnych (22:00–6:00) i dwie godziny w środku dnia, zwykle 13:00–15:00. Razem daje to około 10 godzin na dobę. Wariant G12w dodaje do tego cały weekend, ale za cenę nieco droższej strefy dziennej w dni robocze.

• Tauron Dystrybucja, Energa-Operator, Stoen Operator: zwykle 13:00–15:00 i 22:00–6:00 przez cały rok.
• PGE Dystrybucja: według zestawień popołudniowe okno latem przesuwa się na 15:00–17:00, zimą obowiązuje 13:00–15:00; noc 22:00–6:00.
• Enea Operator: najczęściej 13:00–15:00 i 22:00–6:00, ale taryfa dopuszcza inne ustawienia — warto sprawdzić na fakturze.

Liczniki często mają zegar ustawiony na czas zimowy. Latem granice stref mogą więc przesunąć się o godzinę względem zegarka na ścianie. Jeśli planujesz pranie czy ładowanie auta co do minuty, sprawdź, jak liczy Twój licznik.

Ile kosztuje kWh w każdej strefie

Poniżej orientacyjne stawki zmienne (energia plus zmienne opłaty dystrybucyjne, brutto) według taryf zatwierdzonych przez Prezesa URE na 2026 rok. Ostatnia kolumna pokazuje próg opłacalności: jaki odsetek zużycia musi przypadać na tańszą strefę, żeby G12 wyszła taniej niż G11.

Próg liczymy prostym wzorem: (cena dzienna G12 − cena G11) ÷ (cena dzienna G12 − cena nocna G12). To wartość dla samych stawek zmiennych. Opłaty stałe w G12 bywają nieco wyższe, a u sprzedawców spoza grupy operatora ceny wyglądają inaczej, więc w praktyce rozsądnie jest mieć zapas: jeśli w tańszych godzinach zużywasz mniej niż jedną czwartą energii, zysk będzie symboliczny albo żaden.

Przykład: rodzina z bojlerem

Weźmy dom na terenie Tauron Dystrybucja, który zużywa 2500 kWh rocznie. Bojler grzeje wodę w nocy, zmywarka i pralka ruszają po 22:00, więc 35 % energii przypada na tańszą strefę.

• G11: 2500 kWh × 0,97 zł = ok. 2425 zł rocznie.
• G12: 1625 kWh × 1,08 zł + 875 kWh × 0,64 zł = ok. 1755 + 560 = 2315 zł rocznie.

Oszczędność to około 110 zł rocznie. Gdyby udało się przesunąć na noc połowę zużycia, rachunek w G12 spadłby do ok. 2150 zł, czyli o 275 zł mniej niż w G11. Odwrotny scenariusz też jest możliwy: przy zaledwie 15 % zużycia w tańszej strefie G12 kosztowałaby ok. 2535 zł, a więc o ponad 100 zł więcej niż G11.

Wniosek jest prosty: G12 nagradza nawyki, nie sam wybór taryfy. Jeśli większość prądu zużywasz wieczorem między 17:00 a 22:00, zostań przy G11.

Komu G12 zwykle się opłaca

• Domom z elektrycznym bojlerem lub zasobnikiem ciepłej wody, który można zaprogramować na noc.
• Właścicielom samochodów elektrycznych ładujących w domu — auto potrafi pobrać tyle prądu co reszta gospodarstwa. Zobacz koszt ładowania wybranych modeli.
• Domom z ogrzewaniem elektrycznym lub pompą ciepła z buforem — choć tu warto porównać także oferty dedykowane pompom ciepła.
• Osobom pracującym z domu, które mogą przesunąć pranie i gotowanie na 13:00–15:00.

Rzadko opłaca się natomiast w małym mieszkaniu z gazową kuchenką i ciepłą wodą z sieci miejskiej. Tam największe odbiorniki to lodówka i elektronika, które pracują przez całą dobę równomiernie. Ile zużywają poszczególne urządzenia, sprawdzisz na stronie zużycie prądu przez urządzenia.

Jak zmienić taryfę

Grupę taryfową zmienia się wnioskiem u sprzedawcy lub operatora — zwykle przez internet. Jeśli masz licznik jednostrefowy, operator musi go wymienić lub przeprogramować; posiadacze liczników zdalnego odczytu mają to prościej. Zmiana grupy taryfowej jest zazwyczaj możliwa raz na 12 miesięcy, więc przed złożeniem wniosku policz wariant pesymistyczny.

Najlepiej oprzeć się na własnych danych. Z licznikiem zdalnego odczytu podział zużycia na godziny zobaczysz w portalu operatora. Bez niego wystarczy przez tydzień notować stan licznika o 6:00, 13:00, 15:00 i 22:00. Dla osób z dużą elastycznością alternatywą jest umowa z ceną dynamiczną.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła

• URE – Prezes URE zatwierdził taryfy na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej na 2026 r.
• cenypradu.info – zestawienie stawek taryfowych operatorów na 2026 r.
• elektryka.edu.pl – Taryfa G12: godziny stref 2026 (PGE, Tauron, Enea, Energa, Stoen)

Inne poradniki